61 Sisli

Dün gece sislerin arasındaydım, tek başıma. Dumanların içinde dumanlıydım. Bir anda sisli havayı askerlik ve güzel havayı özgürlük gibi hissettim. Etrafa baktım göz gözü görmüyodu, gördüklerim ise yetmiyordu beni burdan uzaklaştırmaya. Daldım sisli havada ışıklara yani tek gördüğüme. Düşünemiyodum hiçbir şeyi. Bir süre öyle devam ettim ve sonra dedimki neden düşünemiyorum yoksa o yetimi de mi kaybettim. Düşünürken neden az önce birşeyler düşünmediğimi düşündüm :) Sonra malum 61 günü düşünmekten alıkoyamadım kendimi. Önce 61 günü sonrada geride kalan 94 günü düşündüm. Burada geçen zaman içinde neler yapmışım ne şekilde zaman geçirmeye çalışmışım ama geçmiyor! Şimdi diceksiniz 94 gün geçmiş ne alaka böyle diyosun. Zaman bu bir şekilde geçiyor önemli olan vakit ilerlerken sende bıraktığı izlerdir, bence. Doğduğumdan beri 27 yıl geçti ama 12 Aralıktan beri 94 gün nasıl zorlu geçti anlatamam. Başıma gelmeyecek şeyler geldi, nefret ettiğim şeylerle yüzleştim, yapmayacağım şeyler yaptım, yemeyeceğim yemekleri bile yemeye çalıştım :) Yazmak tek çıkar yolum oldu. Yazdıkça başıma gelenleri hatırlıyorum, hatırladıkça günlerin geçtiğini anlıyorum. Ama bıraktığı izleri hala anlayamıyorum ki eminim özgürlüğe kavuşamadan da anlayamicam. Sisli bir gecede yaşadım tüm bu yazılanları. Tekrar görüşürüz, ama ne zaman bilmiyorum...